KONARI Dipsiz Gölün Acıklı Hikayesi -Karabük Olay Haber

Konarı Gölünden iki ayrı kaynaktan su çıkmaktadır. Biri sıcak su diğeri de soğuk su kaynağıdır. Gölün sıcaklığı yaz kış 23 derecedir.
Bu göle ait bir efsane anlatılmakta.
Vaktiyle bu bölgede beyler yaşardı. Bey oğulları, bey kızlarının kimi ata biner, kimi oyalı yazması, kınalı elleri ile koyun otlatır, sürüsünü güdermiş.
İşte bu beylerden Yörük Beyinin oğlu, Konarı Beyinin kızına sevdalandı. Sevdalılar, buluşma yeri olarak nu gölün olduğu yeri seçmişler. Gençler vurgundular, sevdalıydılar. Duygularını sevdalarını büyüklerine anlattılar. Göçer Bey oğlunun derdine çare aradı. Aracılar kondu. Bey kızı istendi. Bey kızımı vermem de vermem diye tutturdu. Yörüklerde adettir; ‘’Yabana kız verilmez, yabandan kız alınmaz.’’ Konarı beyi dedi ki; ‘’ göçerlere kız vermem alıp kızımı gider, komaz bir daha yanımda’’
?
Aşıklar yalvardı, yaşlılar yalvardı. Ne hatır kâr etti ne de başka bir şey. Göçme vakti gelmiş artık göç kalkacak, Göçeri Beyin oğlunun göçerin başında olması gerek. Bakarlar ki beyin oğlu yok. Göç kervanından bazıları ayrılarak aramaya çıkarlar bey oğlunu. Bu arada beyin kızının da olmadığı anlaşılır. Aramaya çıkar iki tarafta… Tek bir çoban bilir aşıkların yerini o söyler beylere ola ki buluşma yerindedirler. Gölde, o zamanlar bu günkü gibi değil. İki ayrı kaynak çıkar biri sıcak biri soğuk…
?
Gelirler gölün başına görürler al yazmayı, anlarlar, iki aşık canlarına kıymıştır. Suyun içine atmışlar kendilerini. İki tarafta dolanarak suyun çevresinde göz yaşı dökerler. Göz yaşları göl olur. ?
Çırpınarak iki ördek kalkar gölden. Biri yeşilbaş biri beyaz ve kanat çırparak uzaklaşırlar ağlayanların bakışları arasında. Göç kervanındakiler görür kervanın önünde uçan iki ördeği, sanki yol göstermektedirler onlara bizi takip edin dercesine…
?
O günden sonra her göç mevsiminde iki ördek peydah olur bu gölde. Nazlı salınımları ile dolanır, dolanır yüzer, sevdalarını söylerler kendi dillerince. Uçarlar birlikte aynı yöne kayıp giden göç kervanına yol gösterircesine…
?
Günümüzde göl bakım görmüş etrafı yeşil ve mesire yeri haline getirilmiş.
Kavuşamayan aşıkları simgelemek için de, küçük gölün ortasına birbirini sarmalamaya çalışan iki fıskiye konmuş, kendi etraflarında dönüyorlar.